Wszystkie 14 odlewów znajduje się w Śródmieściu. Poniżej propozycja trasy dzięki której odwiedzisz je wszystkie.

Wycieczkę zaczynamy na dworcu kolejowym, tu też znajduje się punkt informacji turystycznej. Następnie zmierzamy w kierunku zachodnim do placu Ołdakowskiego, na którym stoi pomnik Łucznika. To symbol przedwojennej Fabryki Broni i jej spadkobiercy – Zakładów Metalowych „Łucznik”. Przed nami panorama na tzw. narzędziownię oraz budynek biurowy. To w tej fabryce w latach 20 XX w. powstawały rowery Łucznik i pistolety Vis, a po wojnie maszyny do szycia, pisania i… kałasznikowy.

Uliczkami dzielnicy mieszkaniowej Fabryki Broni i przez park Planty udajemy się na północny zachód w kierunku stadionu sportowego. Przed wojną obiekt należał do Fabryki Broni, boisko otaczał betonowy tor kolarski. Przed wejściem od strony ul. Narutowicza, na słupie zawisł rower wyścigowy szosowy Łucznik.

Następnie kierujemy się w górę ul. Narutowicza, docieramy przed budynek, gdzie w czasach PRL mieścił się Klub Międzynarodowej Prasy i Książki. Przed wejściem stoi aparat telefoniczny Radomskiej Wytwórni Telefonów typ Malwa.

Cofamy się kilkadziesiąt metrów w kierunku zachodnim i korzystając z przejścia dla pieszych przechodzimy na drugą stronę ul. Traugutta, następnie idziemy ul. Moniuszki w kierunku północnym.

Kolejny przedmiot znajduje się przed urzędem stanu cywilnego, to tu za pomocą maszyn do pisania typu Łucznik 1301 powstawały ważne dokumenty dotyczącego naszego życia.

Idąc w kierunku wschodnim docieramy do parku im. Tadeusza Kościuszki, gdzie na murku przed altaną umieszczono puszkę farby Rafil. Między innymi takimi farbami przed laty odnawiano parkowe ławki.

Aleją ks. biskupa Jana Chrapka idziemy w kierunku północnym do Gmachu Komisji Województwa Sandomierskiego. Przed budynkiem, oparty o latarnię, stoi odlew roweru wojskowego Łucznik typ XX. Rower odwzorowano wraz z wyposażeniem: karabinem, saperką oraz plecakiem.

Korzystając z przesmyku po lewej stronie Gmachu dotrzemy do wejścia do Urzędu Miasta. Tuż przy nim ustawiono drugi aparat telefoniczny produkowany w Radomiu: RWT typ CB-49.

W odległości 100 m w kierunku zachodnim, na terenie Liceum Ogólnokształcącego im. Jana Kochanowskiego, na wieżyczce schronu umieszczono odlew maski przeciwgazowej wz. 24.

Żeby dotrzeć do kolejnych wyrobów radomskiego przemysłu musimy cofnąć się do odlewu roweru wojskowego i udać się w dół ul. Żeromskiego.

Przed słynnym domem towarowym “Sezam” znajdziemy pomnik serka wanilinowego wyrabianego do dziś przez spadkobiercę spółdzielni mleczarskiej “Rolmlecz”.

Tuż za fontannami, na murku przy dawnej szkole odzieżowej, znajdziemy dwa odlewy: maszyny do szycia Łucznik kl. 82 oraz półbutów damskich wyprodukowanych przez Radoskór.

Około 350 m dalej, w kierunku północnym, znajduje się plac Jagielloński, który od końca XIX w do lat 50. XX był placem targowym, a wcześniej służył jako plac musztry pobliskiej jednostki wojskowej, skąd zwany był Rajszulą. W północno-wschodniej części, na murku, stoi odlew wagi domowej WD-2 Radwagu. W północno-zachodnim rogu placu, przy fontannie, znajdziemy trzeci model telefonu RWT: Bratek.

Przechodząc na skos przez zadrzewienie obok domu towarowego “Senior” dotrzemy do ul. Struga. Na jej początku stoi budynek Resursy Obywatelskiej, który za okupacji pełnił rolę domu niemieckiego – „Deutsches Haus”. W 1943 dokonano tutaj zamachu, w którym zginął komendant policji miasta i starosta Fritzman. Przed wejściem głównym, na murku leży odlew legendarnego pistoletu Vis wz. 35.

Idąc w tym samym, południowo-zachodnim kierunku, dotrzemy do placu Kazimierza i odchodzącej w prawo od niego ulicy Szewskiej. Tylko tutaj mógł zostać ustawiony odlew kultowych Sofixów, pierwszych polskich butów zapinanych na rzep.

Tu kończymy naszą 5 km wycieczkę, pozostając w nadziei, że powstaną kolejne pomniki radomskiego przemysłu. Zakupione w ramach następnych edycji budżetu obywatelskiego czy ufundowane przez radomskich przedsiębiorców.